Дома  I    Мапа  I    Контакт  I    Огласна Табла    


   
 
 
 
Погледнете ја статистиката за работењето на судот за актуелната година ...
 
 
 
 
Одлуки на Апелациониот Суд Битола

27.03.2013   1061-13

  
  АПЕЛАЦИОНИОТ СУД ВО БИТОЛА, во совет составен од судиите: Јоска Матески - претседател на советот, Александар Филипов и Меџит Шазимани - членови на советот, во правната работа на тужителите Димче Ѓорѓиевски, Рајна Ѓорѓиевска и Билјана Пили, сите од Б., против тужените,  НИД Микена Претпријатие за вработување на инвалиди ДОО Б. и Стопанска банка АД Б.,  за бришење на запишано право на хипотека од кактастарот на недвижности, вредност 40.000,00 денари, одлучувајќи по жалбата на тужениот  Стопанска банка АД Б., против решението на Основниот суд од Битола, П1-82/13 од 18.03.2013 година, на седницата одржана на 27.03.2013 година,  донесе

Р Е Ш Е Н И Е

  Жалбата на тужениот Стопанска банка АД Б., СЕ УВАЖУВА.
  Решението на Основниот суд во Битола П1-82/13 од 18.03.2013 година, СЕ ПРЕИНАЧУВА И СЕ ОДЛУЧУВА:
  СЕ ОДБИВА предлогот на тужителите за издавање на прив ремена мерка со кој се бараше да му се забрани на второтужениот запишаното заложно право со Договор за залог бр.370/2008 од 03.07.2008 г. на Нотар Веселинка Деребанова Крстевска под ОДУ бр.370/2008 и Анекс  договор за залог бр.03-1346/4 од 17.07.2008 г. и кое врз основа на овие акти се спроведува кај извршител Николче Диневски од Б., да го реализира во делот кој се однесува на имотот сопсвеност на тужителите, врз основа на Спогодба П.бр.161/06 од 11.03.2006 г. постигната помеѓу тужителите и првотужениот пред Основен суд Битола, наведен во ИЛ бр.7497 за КО Битола како КП . со адреса “Д.“ зг..намена 530, кат ПР пов.219 м2 со право 832 - сопственост и како Кп .со адреса Д. зг.2 намена 530 кат СУ  пов. 219 м2 со право 832-сопственост на тужителите. Оваа привремена мерка  веднаш да се прибележи во јавните книги кои се водат за недвижностите на подрачјето на кое се наоѓаат недвижностите.Ова привремена мерка има правно дејство 90 дена по правосилното завршување на спорот П1.бр.82/2013 на Основен суд Битола. Жалбата изјавена против тоа Решение, не го одлага неговото извршување, КАКО НЕОСНОВАН.

О б р а з л о ж е н и е

  Основниот суд во Битола, со обжаленото решение, го усвои предлогот за издавање на привремена мерка, му забрани на второтужениот, запишаното заложно право со Договор за залог бр.370/2008 од 03.07.2008 г. на Нотар Веселинка Деребанова Крстевска под ОДУ бр.370/2008 и Анекс  договор за залог бр.03-1346 од 17.07.2008 г. и кое врз основа на овие акти се спроведува кај извршител Николче Диневски од Б., да го реализира во делот кој се однесува на имотот сопсвеност на тужителите, врз основа на Спогодба П.бр.161/06 од 11.03.2006 г. постигната помеѓу тужителите и првотужениот пред Основен суд Битола, наведен во ИЛ бр.7497 за КО Б. како КП бр..со адреса “Д.“ зг.намена . кат ПР пов.219 м2 со право 832 - сопственост и како Кп . со адреса Д. зг..намена . кат СУ  пов. 219 м2 со право 832-сопственост на тужителите.
  Оваа привремена мерка  веднаш да се прибележи во јавните книги кои се водат за недвижностите на подрачјето на кое се наоѓаат недвижностите.
  Ова привремена мерка има правно дејство 90 дена по правосилното завршување на спорот П1.бр.82/2013 на Основен суд Битола.
  Жалбата изјавена против тоа Решение, не го одлага неговото извршување.
  Против таквото решение, второтужениот поднесе навремена жалба побивајќи го поради погрешно и нецелосно утврдена фактичка состојба и погрешна примена на материјалното право од чл.342 ст.1 т.2 и 3 од ЗПП, со предлог жалбата да се уважи, обжаленото решение преиначи.
  Овој суд, согласно чл.354 ст.1 а в.в. со чл.371 од ЗПП и чл.7 од Законот за обезбедување на побарувањата, ги разгледа списите во предметот, го испита обжаленото решение и жалбата, па најде:
  Жалбата е основана.
  Во конкретниот случај, првостепениот суд како основ за донесување на обжаленото решение, во образложението на истото, покрај другото наведува дека од увидот во приложените докази, од наводите во тужбата и изјавата на полномошникот на тужителите и на првотужениот, неспорно утврдил дека првотужениот со тужителите склучил Спогодба П.бр.161/06 од 11.03.2006 г. на Основен сид Битола, со која првотужениот им отстапил на тужителите во сопственост и владение простор, кој  се наоѓа во комплексот на Друштвото Микена и тоа: на тужителот Димче Ѓорѓиевски 5%, на Билјана Пили 5% и на Рајна Ѓорѓиевска 24%. Според спогодбата, тужителите се стекнале со право на сопственост на објектот изграден на працелата КП .-стар број, а видно од геодетскиот елаборат истата сега е со нов број КП . со адреса “Д.“ зг..намена . кат ПР со право 832-сопственост и како КП .  со адреса Д. зг.. намена 530 кат СУ со право 832 сопственост.
  Според наведеното, а имајќи ја во предвид одредбата од чл. 35 ст.1 од Законот за обезбедување на побарувањата, неспорно е дека тужителите, го сториле веројатно постоењето на своето побарување т.е. истите се сопственици на дел од објектот кој е предмет на извршување кај извршителот Николче Диневски.  Според тоа,  исполнет е и вториот услов  од цитираната одредба, а тоа е доколку привремената мерка не се издаде, постои опасност дека оставрувањето на  побарувањето на доверителите ќе се осуети или значително отежне. Имено, неспорно е дека доколку извршувањето започнато кај  извршителот Николче Диновски по барање на второтужениот се реализира, со истото  ќе се отуѓи и имотот кој е сопственост на тужителите, а не на должникот во тоа извршување, т.е. првотужениот. При една ваква околност, доколку се спроведе конкретното извршување кај  извршителот Николче Диневски врз целиот објект, над кој е воспоставено заложното право, извршувањето би било спротивно на чл. 24 од ЗИ т.е. би се спровело  од предмети кои не се сопственост на должникот.
  Судот при изрекувањето на привремената мерка ги ценел наводите на второтужениот, но при една неспорна околност дека тужителите правниот основ за сопственост врз предметниот објект го стекнале во 2006 г., при една неспорна околност дека дел од имотот над кој е воспоставено заложно право не е на должникот, а тужителите за тоа поседуваат извршна исправа, оправдана е и неопходна оваа привремена мерка. 
  Првостепениот суд ги имал во предвид и постапил и по укажувањето на Апелациониот суд во Битола дадени во решението ГЖ.бр.748/13 од 07.03.2013 година, па одлучил како во изреката, бидејќи факт е дека, првотужениот со тужителите склучил Спогодба П.бр.161/06 од 11.03.2006 година на Основен суд Битола, со која првотужениот им отстапил на тужителите во сопственост и владение недвижен имот, која што спогодба не е спроведена во катастарот, а подоцна пак се воспоставила хипотека над овој имот, во полза на второтужениот. По мислење на првостепениот суд, судската спогодба имала примарно значење и требало да се даде заштита во однос на воспоставената хипотека. Од друга страна пак, оваа спогодба за сопственост, досега небила поништена по било кој основ. Неспорно било и дека, тужителите го сториле веројатно побарувањето, т.е. истите се сопственици на дел од објектот кој е предмет на извршување кај извршителот Николче Диневски и постоела опасност дека остварувањето на побарувањето на доверителите, ќе се осуети или значително отежне, поради што судот сметал дека се исполнети условите предвидени во чл.35 ст.1 и 2 од Законот за обезбедување на побарувањата.
  Меѓутоа, со ваквиот заклучок на првостепениот суд, овој суд не се согласува и истиот не произлегува од списите во предметот.
  Имено, во одредбата од член 35 ст.1 од Законот за обезбедување на побарувањата, е пропишано дека за обезбедување на непарично побарување може да се дозволи привремена мерка ако доверителот го сторил веројатно постоењето на побарувањето и опасноста дека инаку остварувањето на побарувањето ќе се осуети или значително отежне.
  Согласно член 35 ст.2 од истиот закон, е пропишано дека привремена мерка може да се дозволи и кога доверителот стори веројатно дека мерката е потребна за да се спречи употреба на сила или настанување на ненадоместлива штета.
  Во конкретниот случај, основани се жалбените наводи на второтужениот, дека тужителите не ја докажале веројатноста на побарувањето, ниту опасноста дека некои нивни побарувања ќе се осуетат, без издавањето на привремената мерка. Со право второтужениот во жалбата наведува дека согласно чл.35 ст.1 од Законот за обезбедување на побарувањата, тужителите не го сториле веројатно своето побарување, како што е наведено во обжаленото решение. Видно од запишаното заложно право со Договорот за залог бр.370/2008 од 03.07.2008 година заведен под ОДУ.бр.370/08 и Анекс договорот за залог бр.03-1346/4 од 14.07.2008 година на нотар Веселинка Деребанова Крстевска, како и од увидот во Имотниот лист ИЛ.бр.7497, КП.бр. за КО Б., јасно се гледа дека е засновано заложно право - хипотека од прв ред во корист на Стопанска банка АД Б.. Спогодбата П.бр.161/06 од 11.03.2006 година склучена помеѓу тужителите и првотужениот, е упишана во Агенцијата за катастар на недвижности на РМ на 19.01.2010 година, видно од имотниот лист бр.7497 за КО Б. во лист Г12, ограничувања и прибележувања, а не како стварно право. Второтужениот го обезбедил своето побарување со заложно право-хипотека-со својство на извршна исправа, истото е запишано во јавните книги-прв ред на 02.09.2008 година, па ниту можел да знае за постоењето на друга фактичка состојба во однос на заложената недвижност.
  По оцена на Овој суд, во моментот на запишувањето на недвижноста, второтужениот бил совесен, имал верба во јавните книги, така што ниту знаел, ниту можел да знае, дека тужителите и првотужениот ја имале склучено предметната спогодба, при што второтужениот си воспоставил хипотека врз недвижниот имот на првотужениот, а по Договорот за залог.
  Исто така, видно од изреката на обжаленото решение и тоа во ставот 2 од истото, е дека се забранува на второтужениот запишаното заложно право со Договор за залог бр.370/2008 од 03.07.2008 г. на Нотар Веселинка Деребанова Крстевска под ОДУ бр.370/2008 и Анекс  договор за залог бр.03-1346/4 од 17.07.2008 г. и кое врз основа на овие акти се спроведува кај извршител Николче Диневски од Б., да го реализира во делот кој се однесува на имотот сопсвеност на тужителите, врз основа на Спогодба П.бр.161/06 од 11.03.2006 г. постигната помеѓу тужителите и првотужениот пред Основен суд Битола, наведен во ИЛ бр.7497 за КО Б. како КП .со адреса “Д.“ зг..намена 530, кат ПР пов.219 м2 со право 832 - сопственост и како Кп . со адреса Д. зг..намена 530 кат СУ  пов. 219 м2 со право 832-сопственост на тужителите.
  Меѓутоа, првостепениот суд не го имал во предвид фактот, дека со поднесувањето на предлогот за извршување од страна на второтужениот, понатаму постапката eks oficio - по службена должност веќе се води кај извршителот Николче Диневски, кој понатаму согласно одредбите од Законот за извршување, е должен да ја спроведе извршната постапка, што значи второтужениот не ја води извршната постапка и не е тој на кого може да му се забрани запишаното заложно право да го реализира.
  Во одредбата од чл.148 ст.1 од Законот за сопственост и други стварни права, е пропишано дека право на сопственост на недвижност врз основа на правно дело, се стекнува со запишување во јавната книга за запишување на правата на недвижностите или на друг соодветен начин определен со закон.
  Согласно чл.148 ст.2 од истиот Закон, е пропишано дека основањето, запишувањето и одржувањето на јавната книга за запишување на правата на недвижностите, се вршат на начин и постапка пропишани со посебен закон.
  Одредбата од чл.148 ст.3 од истиот Закон, припишува дека правоното дејство на запишувањето настанува од моментот кога барањето или исправата за запишување е примено во органот што ја води јавната книга.
  Видно од овие одредби, во конкретниот случај е дека со спогодбата тужителите имале само правна основа, правно дело, а тоа е спогодбата, но не се стекнале со правото на сопственост, бидејќи не ја запишале спогодбата во јавните книги за запишување на правата на недвижностите. Значи, со фактот што тужителите ја имаат спогодбата, незначи дека истите станале сопственици на предметната недвижност, бидејќи а како е погоре наведено, согласно погоре наведените одредби од Законот за сопственост и други стварни права, тужителите не ја запишале спогодбата за предметната недвижност во јавните книги.
  Поради овие причини, Овој суд жалбата на второтужениот ја усвои, обжаленото решение преиначи, одлучувајќи како во изреката на ова решение.
  Со оглед на  горе изнесеното,  а согласно член 370 ст.1 т.3 од ЗПП, се одлучи како во изреката на ова решение.
 
 
Претседател на советот - судија,
                  Јоска Матески с.р.
АФ/ММ

Назад